Zijn functie is breed. “Iedereen die hier moet zijn, ontvangen we gastvrij. En wie hier niet hoort te zijn, blijft buiten.” Op een gewone dag kan hij koffie inschenken, een vergaderzaal klaarzetten, gasten ontvangen, een lunch verzorgen of met zestien cameraschermen voor zijn neus het gebouw in de gaten houden. Een 9-tot-5-baan is het niet. Bij een vroege dienst is hij er om kwart voor zes.
Davids horeca-ervaring komt goed van pas
David komt uit de horeca. Achtentwintig jaar stond hij in keukens, waarvan achttien jaar als chef-kok. Hij werkte in Maastricht, maar ook in Boston, New York en Londen. Die achtergrond neemt hij mee het Gouvernement in. Etiquette, tempo, overzicht: het komt allemaal van pas. Want het ene moment staat er een gewone lunch klaar, het volgende moment wordt de tafel gedekt met linnen, zilveren bestek en servies met provinciaal logo.
Het gaat van poepiechique tot gewoon een broodje kaas of ham.
Juist die uitersten zeggen veel over het gebouw. Hier schuiven Statenleden en ambtenaren aan, maar ook gasten van buiten. Er zijn jeugddebatten, PS-vergaderingen, Memorial Day-lunches en ontvangsten waarbij de bodes in smoking lopen. Achter al die momenten staat een team dat posten verdeelt, diensten draait en elkaar voortdurend informeert via oortjes en portofoons.
Onrust
En er zijn dagen waarop het onrustiger wordt. Bij demonstraties van boeren, over het vliegveld of over het klimaat moet David weten wat kan, wat mag en waar de grens ligt. Beveiliging hoort net zo goed bij zijn vak als gastvrijheid. Mensen willen soms naar binnen, naar de Statenzaal of naar de gouverneur. Dan helpt koffie of thee, maar ook duidelijkheid.
Wat gebeurt daarbinnen?
Als Maastrichtenaar kende hij het Gouvernement jarenlang vooral van buiten. Een gesloten gebouw, dacht hij: wie werkt daar eigenlijk, wat gebeurt daarbinnen? Nu loopt hij er zelf rond. Over marmeren vloeren en trappen, langs kunst, de portrettengalerij en het uitzicht over de Maas. Bezoekers ziet hij vaak hetzelfde ervaren. Voorzichtig binnenkomen, rondkijken, zich vergapen.
Mensen denken dat ze in de Tweede Kamer zijn.
Integriteit hoort bij het werk
Niet alles wat David ziet, mag hij vertellen. Integriteit hoort bij het werk. Juist dat maakt zijn verhaal interessant: hij is aanwezig op de plekken waar veel samenkomt, maar blijft zelf op de achtergrond. Hij zorgt dat stoelen rechtstaan, deuren opengaan, gasten op hun plek komen en het gebouw zijn waardigheid houdt.
Achter de schermen
Gevraagd naar drie woorden voor het Gouvernement, hoeft hij niet lang te zoeken: “Pracht en praal.” Maar in zijn verhaal zit ook iets anders. Achter die pracht draait het gebouw op mensen die zorgen dat alles klopt. Zichtbaar als het moet, onzichtbaar als het kan.
