Geen professioneel jeugdaanbod
De behoefte om een plek voor de jeugd in te richten leefde al langer, volgens Geerte Courtens, opbouwwerker bij Trajekt. “Pottenberg is een veerkrachtige wijk, maar er was geen professioneel jeugdaanbod.” Tegelijk merkt ze dat jongeren worden gezien als een moeilijke doelgroep. Toch ziet ze ook iets wat haar hoopvol stemt: “Dit is een buurt die voor de kinderen wil zorgen.”
Een plek midden in de wijk
De jongereninloop voor 12- tot 22-jarigen zou geen groot jongerencentrum worden, maar een plek midden in de wijk. Tussen de bewoners. Woningcorporatie Servatius kon door de herhuisvesting van bewoners een huis beschikbaar stellen. “Ik had meteen zoiets toen Anouk Crapts me belde: dat komt goed”, vertelt Krista van de Schoor, sociaal adviseur projecten bij Servatius. “Ook ligt het huis tegenover het Cruyff Court waar jongeren vaak een balletje trappen en waar ze soms overlast veroorzaken.”
Dit is een buurt die voor de kinderen wil zorgen
Als alles samenkomt
Voor Anouk Crapts, programmamanager Veerkrachtige Wijken bij de gemeente Maastricht, kwam alles op het juiste moment samen. “Door gesprekken met jongeren, andere wijkbewoners en medewerkers van Trajekt wisten we dat we een fijne plek wilden creëren voor de jeugd.” Gemeente Maastricht, Trajekt en Servatius trokken vervolgens samen op om Jongereninloop Pottenberg mogelijk te maken vanuit het programma Veerkrachtige Wijken.
Bottom-up, niet top-down
Jongeren dachten en deden vanaf het begin mee. Voor Luca Azzarito, stadsdeelregisseur Maastricht Noord-West, en Hetty van Dongen, projectleider van de jongereninloop, zit daar de kracht. “Het project is niet top-down georganiseerd, maar bottom-up. Het is er door de jongeren gekomen. Ze schilderden muren en gingen mee naar IKEA.” Jonas vertelt: “Anna Demacker en Joany Hiemstra, (assistent) jongerenwerkers, hebben samen met zeven jongeren het huis ingericht.” Voor sommigen was het de eerste keer dat ze bij IKEA kwamen. “Petje op, hoody op”, zegt hij lachend. “Een van hen vroeg: waarom kijkt iedereen ons aan? En meteen daarna: ze moesten eens weten waarom wij hier zijn.”
Het huis is samen met zeven jongeren ingericht
Zelf aan de slag
Anna vertelt over de groei die de jongeren doormaken. “We geven ze de handleiding van een meubel en ze gaan aan de slag. Onbewust steken ze hier veel van op.” Ook Anouk ziet de groei. “Wat mij positief verraste, is dat ze eigenaarschap pakten. Er komt een woning, er komt een sleutel. En ze vroegen zich af: wat moeten we schilderen en wat leggen we op de vloer?”
Makkelijk het gesprek aangaan
“Als je de meelopers uit de groep haalt, ontstaat er bewustwording. En krijgen ze nieuwe perspectieven”, legt Jonas uit. “Zo’n accommodatie is handig om je samen terug te trekken op de bank of aan de pooltafel. Zo ga je veel makkelijker het gesprek aan.” Daarom wordt de jongereninloop meer dan alleen een chillplek. Jongeren kunnen er straks ook terecht voor huiswerkbegeleiding, sportaanbod en workshops.
Wat mij positief verraste, is dat ze eigenaarschap pakten
Samen de schouders eronder zetten
De buurt raakt steeds meer betrokken. Anna geeft een voorbeeld van een achterbuurvrouw. “Toen ze hoorde dat er kappersstoelen komen en jongeren kunnen oefenen met knippen, vertelde ze dat ze vroeger zelf les gaf in het vak en nu ook graag wilde helpen.” Volgens Geerte zit daar de echte winst. “Ik hoop dat de inloop bijdraagt aan het vertrouwen in de buurt om er samen de schouders onder te zetten.”
Respect weer terug in de wijk
Buurtbewoners waren huiverig, merkte Krista. “O jee, jongeren. Ze dachten meteen aan overlast. Maar die houding verandert nu bewoners zien hoe jongeren zelf aan de plek bouwen.” Het respect over en weer wordt zo weer stapje voor stapje opgebouwd. Jonas: “We praten nu nog vaak over elkaar en niet met elkaar. We willen het respect weer terugbrengen. Dat kun je vanuit zo’n plek stimuleren.”
Bouwen aan hun toekomst
Luca ziet meer verbinding ontstaan. “Als jongeren een eigen plek hebben waar ze zélf aan hebben bijgedragen, ontstaat er eigenaarschap en het gevoel van trotsheid. En juist die twee elementen zorgen ervoor dat ze zich meer verbonden gaan voelen met hun wijk.” Voor Anouk zit daar ook de meerwaarde. “Jongeren hebben perspectief nodig. Dat ze een plek hebben waar ze vanuit vertrouwen aan hun toekomst kunnen bouwen.”
