Een toevallige ontmoeting
Carola werkte zo’n negen jaar geleden op de klachtenafdeling van een grote commerciële organisatie. “Ik hoorde alleen maar nare dingen. Op een gegeven moment dacht ik: ik wil ook iets doen voor mensen die blij worden van mij.” En dus meldde ze zich aan als vrijwillig mentor. Haar kennismaking met Inez was toevallig. Via een andere cliënt, een vriendin van Inez, leerden de twee elkaar kennen. Nadat deze vriendin en later ook de toenmalige mentor van Inez overleden, kwamen ze elkaar opnieuw tegen. “Toen waren we gedoemd tot elkaar”, grapt Carola. Inez verwoordt het anders: “We hadden gewoon een hele goede klik.”
Een goede klik
En die klik is belangrijk. Een mentor is namelijk veel meer dan iemand die af en toe langskomt voor een kop koffie. Mentorschap is een wettelijke beschermingsmaatregel die door de kantonrechter wordt toegewezen. Een mentor behartigt de belangen op het gebied van verzorging, verpleging, behandeling en begeleiding van iemand die dat niet altijd helemaal zelf kan overzien. Omdat deze persoon een ziekte heeft of een beperking. Financiële zaken vallen niet onder mentorschap, maar onder een eventuele bewindvoerder.
Zelf beslissen waar het kan
“Wat kan iemand zelf? Daar letten we goed op”, legt Thijs Scheepers uit. Hij is coördinator Zuid-Limburg bij Stichting Mentorschap Limburg. Pas als iemand iets echt niet kan overzien, beslist de mentor. “Dan moet je iemand goed kennen, want je moet vanuit het perspectief van die ander een beslissing nemen.” Juist daarom vindt de stichting de persoonlijke band tussen mentor en cliënt belangrijk. Door samen iets te ondernemen kom je erachter wat iemand belangrijk vindt, waar iemand blij van wordt en waar iemand zich zorgen over maakt. Hoe vaak mentor en cliënt elkaar spreken of zien, verschilt per persoon.
Hulp én plezier
Bij Inez en Carola is die band heel natuurlijk gegroeid. Inez woont bij Sam&ZO in Sittard en kan veel zelf, maar heeft door haar beperking bij sommige keuzes en zorgzaken ondersteuning nodig. Ze doet mee aan spelletjesavonden, gaat linedancen en wil graag weer gaan zwemmen. Carola helpt als dat nodig is om dingen mogelijk te maken. Zo is ze ook betrokken bij het regelen van een Wmo-aanpassing in de douche en onderhoudt ze contact met begeleiding en andere betrokkenen. Maar zodra Inez iets zelf kan, doet ze dat ook. Daarnaast maken ze tijd voor leuke dingen, zoals een high tea, samen naar Duitsland shoppen en aan activiteiten meedoen bij Sam&ZO.
Kleine dingen, grote betekenis
Voor Inez hoort Carola inmiddels bij haar leven. Andersom geldt hetzelfde. Wanneer Inez tijdens het gesprek wordt gevraagd wat haar mentor voor haar betekent, vindt ze het lastig om daar woorden aan te geven. Dus draait Carola de vraag om. “Ik ben blij dat ik Inez heb leren kennen”, zegt ze. “Ik vind het altijd leuk om met haar te kletsen.” Ze vertelt ook hoe creatief Inez is en dat ze diamond paintings maakt. Eén daarvan kreeg Carola cadeau. “Ze heeft voor mij een prachtige pauw gemaakt. Die hangt op mijn slaapkamer.” Ook de zelfgemaakte sleutelhanger van Inez is haar dierbaar. Het zijn kleine dingen, maar juist daarin zit voor haar de betekenis van het mentorschap. “Dat je op zo’n kleine manier toch veel voor iemand betekent.”
Geen eenrichtingsverkeer
Carola benadrukt dat het mentorschap geen eenrichtingsverkeer is. Ze leert ook veel van de mensen die ze begeleidt. Een goede mentor moet volgens haar vooral bereid zijn om iemand echt te leren kennen. “Verdiep je in de mensen”, adviseert ze. “Denk niet: ik ga alleen maar kopjes koffie drinken.” Soms is er meer nodig en soms moet je samen ergens uit zien te komen. “Blijf vooral communiceren.”
Vertrouwen als basis
Volgens Thijs is dat vertrouwen nodig om een mentor zijn wettelijke rol goed te laten vervullen. Soms moet een mentor namelijk een beslissing nemen waar een cliënt op dat moment niet blij mee is. Als er een goede band is, kan iemand uiteindelijk toch denken: “Je zult dat wel niet voor niks zeggen.” Veel cliënten voelen volgens hem haarfijn aan of iemand het goed met hen voor heeft. “Daar heb je niet veel woorden voor nodig.”
Verrijking van haar leven
Carola noemt haar vrijwilligerswerk een verrijking van haar eigen leven. “Je maakt gekke en leuke dingen mee. Het is fijn.” En Inez? Die heeft uiteindelijk toch geen lange uitleg nodig om te vertellen wat haar mentor voor haar betekent. Aan het einde van het gesprek komen de woorden alsnog. Kort, duidelijk en recht uit het hart: “Gewoon dat het een lieve schat is.”
Maatschappelijke organisaties in Limburg
Als Provincie Limburg staan we voor een open samenleving waarin iedereen meedoet en meetelt. Waar mogelijk leveren wij een bijdrage aan de emancipatie en participatie van kwetsbare groepen. De maatschappelijke organisaties spelen hierin een grote rol. Daarom investeren we in partnerschap met maatschappelijke organisaties en zetten we extra in op de publieke waardering van deze organisaties. Lees meer hierover op onze pagina Maatschappelijke organisaties.
