De wereld draait door

28 maart 2020

De wereld stopte gisteravond op televisie met doordraaien; en in de stad is het erg stil. Maar niet daarbuiten. Daar gaat het leven gewoon door. Wie buiten woont, ruikt dat nu de mest wordt verspreid, ziet dat de mais wordt geplant en de aardappelen gepoot. Zoals we vannacht de klok een uur vooruit draaien, zo draaien immers ook gewoon de seizoenen door. Seizoenen die zich niets van Corona aantrekken, al hopen we andersom dat de warmte van de aankomende zomer het virus niet kan bekoren.

Maar ondertussen draait het boerenbedrijf dus gewoon door. En al lijkt COVID-19 ogenschijnlijk het erf van de meer solitair werkende agrariër wat lastiger te vinden, het slaat wel degelijk toe. Zeker in de zin van de handen én de monden die deze sector nu eenmaal nodig heeft.

De handen die de asperges steken, de aardbeien plukken of in de kas aan de slag moeten. Handen die vaak van arbeidsmigranten zijn, die begrijpelijkerwijs nu ook huiverig zijn om te reizen. En zo komt de land- en tuinbouw nu vele mensen te kort. Geen wonder dus dat de sector nu luidkeels roept: ‘Help ons Oogsten’. Het is zelfs de naam van een website waarin iedereen zich kan melden die nu niets om handen heeft. Zoals thuiszittende horecamedewerkers of wellicht die scholieren die ruimer in hun tijd komen te zitten omdat het centraal schriftelijk niet doorgaat. Maar ook bedrijven die nu echt beginnen te merken dat er meer vraag is naar toiletpapier dan naar tulpen of auto’s; ook zij kunnen hun medewerkers via dit digitale platform uitlenen om het witte goud en ander vers eten veilig te stellen.

En de monden zijn dan nu de andere monden die moeten worden gevonden. Want veel van die oogst kan nu zijn weg niet meer vinden naar restaurants, festivals of buitenland. Het is natuurlijk doodzonde als het nu enkel zou eindigen op de composthoop of in de mond van de koe, die nu al overtollige aardappels in haar dieet waarneemt. Ook hierbij zoekt de sector dus uw hulp onder het motto ‘Koop onze oogst’. Zie dat het heerlijke eten uit Limburgse grond en kas uw mond weet te vinden. Zelf ben ik ook in normale tijden een enthousiast promotor van het Limburgs streekproduct, waarvoor ik zeker 20 keer per seizoen asperges op mijn bord aantref. Persoonlijk zou ik het geen straf vinden om dat aantal nog wat op te hogen, af te wisselen met andere groentes of fruit, en uit te breiden met een eerlijk stukje Limburgs vlees.

Nee, de wereld draait dus niet meer door op onze nationale televisie maar zeker wel op ons Limburgse platteland. Matthijs van Nieuwkerk eindigde zijn succesvolle programma met de woorden: ‘Het avontuur zit erop, fijn dat u keek’. Zo niet voor onze land- en tuinbouw, voor wie het avontuur – met stikstof, met klimaat en met nu ook Corona – alleen maar nóg groter en lastiger wordt. En voor wie het vooral fijn zou zijn als u niet alleen kijkt, maar ook mee op de kar springt. Want als u en ik ergens niet voor hoeven te vrezen, dan is het wel dat er nu niet genoeg eten zou zijn. Nu alleen nog samen even zorgen voor voldoende handen en monden.

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn, in de stad, én op ons platteland.

Theo Bovens, Gouverneur