Pinkpop

18 juni 2020

Corona haalde eerst mister Pinkpop onderuit en toen zijn festival. Voor het eerst na een halve eeuw gaan we het hier niet meemaken. Geen wereldacts, geen aanstormend talent, geen zee aan roze mutsjes… Ik weet: dat doet velen zeer. En niet alleen in Limburg…

Ik moet eerlijk toegeven, dat ik pas als gouverneur mijn eerste Pinkpop beleefde. Dat was samen met de toenmalige voorzitter van de TEFAF, een hele grote fan van Bruce Springsteen. Wat zal ik zeggen: na dat fenomenale optreden van de Boss bleef de kunstbeurs in hometown Maastricht. En ja, in die zomer dat ik specifiek contact zocht met de jongere Limburgers was ik ook op die beruchte Bieber-editie. In afwachting van hun echte held was de jeugd best bereid om op de per vlog verspreide uitnodiging in te gaan en hun tips voor de toekomst te delen met die man die zei de baas van Limburg te zijn, Tips4Theo dus…

En al ben ik dan zelf misschien een late ontdekker, ik zie natuurlijk wel dat Pinkpop een rode – of beter een roze – draad vormt in het leven van velen. In die halve eeuw is het uitgegroeid tot een festijn voor jong en oud. Of beter tot een festijn voor iedereen die op een ander moment jong was. Begon het ooit als een muzikaal treffen voor wat ouders toen nog langharig tuig noemden, dat langharig tuig werd zelf ook ouder en grootouder. En bleef komen. Natuurlijk om hun eigen muzikale helden nog steeds springlevend over het podium te zien bewegen. Maar ook om te horen wat de jeugd van tegenwoordig nu helemaal te gek vindt. Ook dát houdt hun jong…

Wat alleen maar aangeeft hoe groot de rol is die muziek – en zeker popmuziek – is gaan spelen in ons leven sinds die jaren zestig. Muziek die ons blij maakt of juist ontroert; die ons aan het denken zet, of troost. Voor elke stemming is er wel een song. Ook in een tijd als deze waarin die stomme Corona ons leven zo veel lastiger maakt.

Ons, maar ook en vooral die muzikanten, die nu zo graag op een podium hadden gestaan. In Landgraaf of waar dan ook. En nee, dan heb ik niet meteen over de Bruce Springsteens van deze wereld, maar juist over jonge veelbelovende Limburgse artiesten. Zoals Ella Hollis, die als Limburgs poptalent van het jaar, morgenavond Pinkpop had mogen openen. Of Rockgroep The Wolff, die net door Europa ging touren met hun nieuwe album. Zij zijn de schrijvers van de soundtrack van de tijd van nu; een cruciale job die ik ze niet graag door Corona uit handen zie slaan.

Pinkpop gaat dit weekend digitaal. Net zoals ik ook al die jonge artiesten hun uiterste best zie doen om via alle mogelijke sociale media toch nog iets te verdienen. Wat denkt u, zouden we hen daar in de ware Pinkpop-geest niet een handje bij kunnen helpen? Stream dit weekend hun muziek, koop hun album, of zie op welke andere wijze u hen kunt steunen. Want kijk, Jan Smeets kwam Corona te boven; en ook zijn festival zal het missen van een editie wel overleven. Maar hoe blijft het jonge talent van nu bestaan? Wellicht met wat hulp van het zogenaamd langharig tuig van toen?

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur