Moederdag

10 mei 2020

Het is vandaag - in deze Corona-tijden - een bijzondere Moederdag. Vandaag denk ik aan alle moeders.

Aan de moeders die net een kindje hebben gekregen. Misschien wel hun eerste. En dat nu niet trots kunnen tonen aan familie en vrienden. Nou ja, misschien door een raam. Moet een vreemde kraamtijd zijn…

Aan de moeders met het basisschool kroost thuis. Zouden ze hun kinderen nu zelf hebben moeten helpen met een gedicht of een knutselding? Wie weet met zelfs het in elkaar flansen van een mondkapje voor de allerliefste moeder…

Aan de moeders die nu al bijna 8 weken hun pubers in huis moeten zien te houden. Want ja, het eropuit willen trekken, zit nu eenmaal zo’n beetje voorgeprogrammeerd in het tienerbrein. Maar wie weet, was én ís het toch gezellig om weer meer samen onder één dak te zijn. Ik hoop het…

Aan de moeders die mantelzorger zijn van hun moeder (en vader). Hoe lastig moet dat zijn. Te willen zorgen terwijl dat misschien niet kan. Vanwege de gezondheid of vanwege regels. En dan het persoonlijk contact maar moeten zien te digitaliseren…

Aan de moeders die zelf die zorg nodig hebben. En niet zelf hebben besloten dat het beter is dat ze geen bezoek ontvangen. En dat wel, of niet meer, kunnen begrijpen. Zeker voor hen hoop ik dat er snel verlichting komt; zij hun kinderen en kleinkinderen weer in het écht kunnen zien…

Aan de moeders die naast al die zorg voor jong en ouder ook ander werk doen. Op wellicht nu abnormale tijden omdat het dan eindelijk rustig is in huis. Of buitenshuis het vitale werk verrichten. U en ik weten: er werken heel wat vrouwen in de zorg…

Maar ook aan iedereen die nu zijn of haar moeder moet missen. Zeker als zij in deze tijd is overleden, zonder het afscheid dat zij verdiende. Een eerste Moederdag zonder moeder is al lastig genoeg voor wie haar zo mocht noemen, maar wél afscheid heeft kunnen nemen zoals het hoort…

Moederdag raakte recent een beetje in de klad, toen het ontvangen van huishoudelijke apparaten steeds minder werd gewaardeerd. ‘Geef maar aan je vader’, zal menig werkende moeder op een gegeven moment hebben gedacht.

En was het niet weer zo’n commercieel feest uit Amerika? Ja, het komt uit Amerika, maar van oorsprong was het verre van commercieel. Een dochter heeft het daar ooit tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog bedacht uit grote bewondering voor de kracht van haar moeder.

In die geest denk ik dat we zeker in deze tijd ‘een ontbijtje, een bloemetje of iets anders lekkers’ voor haar tot de essentiële boodschappen mogen rekenen, waarvoor u zeker het huis uit mag. Namens alle Limburgers zeg ik ook op deze Moederdag: dankjewel moeders!

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur