Kwetsbaar

4 juni 2020

Eerder vertelde ik u over de twee kookzusjes. Twee maanden lang bezorgden de 12 jarige Christien en haar oudere zus Floor 3 keer per week ‘gratis en voor niets’ een warme maaltijd bij 11 ouderen in hun buurt; in totaal maar liefst 540 maaltijden. Maar nu zijn ze gestopt. Want nu we voorzichtig uit de lockdown stappen, moet Floor weer aan de slag in de horeca en hoort Christien na dit weekend weer elke dag naar school te gaan.

Vandaag is de dag van het kwetsbare kind. Of beter de internationale dag van het kind dat slachtoffer is van agressie. Niet bepaald een dag dus die past bij een meisje als Christien. Ik ken haar vader, ik ken haar tante – zij werken alle twee op het Gouvernement – dus ik kan wel een beetje inschatten dat zij opgroeit in een warm nest. Zo’n nest waarbinnen je echt kunt groeien en bloeien. En ik kan het weten, want ook ik kom uit zo’n gezin. Zo’n gezin waarbinnen je ook ‘het geven om een ander’ met de paplepel ingegeven krijgt.

Dus nee, de speciale dag van vandaag draait om kinderen om wie we ons tijdens de volledige lockdown juist extra zorgen maken. Kinderen van wie hun nest allesbehalve warm en veilig is; en waar - zittend op elkaars lip - de kans op agressie alleen maar kon groeien. Niet voor niets heeft de Provincie actief meegewerkt aan verspreiding van informatie over hulplijnen. Hulplijnen waar je als kind – of als ouder – terecht kunt met je ‘angst, pijn en verdriet’. Maar ook hulplijnen waar je als buur, familielid of vriend je zorgen kan uiten over mogelijke kindermishandeling. Zeker nu je misschien veel beter in staat bent signalen uit je directe omgeving op te pikken.

Want laat dat dan het goede zijn wat Corona ons bracht. Dat zij maakte, dat velen meer oog en oor voor hun eigen buurt kregen; en daarmee een beter beeld van wie er allemaal wonen. Inclusief wellicht die kwetsbare kinderen waarvoor vandaag die speciale dag in het leven is geroepen. In Afrika kennen ze het gezegde ‘it takes a village to raise a child’. Hoe mooi zou het zijn als dit ook een Limburgs gezegde wordt, of beter: een Limburgse gewoonte. Dat we nu veel hechtere gemeenschappen vormen, die ook veel beter in staat zijn een warm nest te bieden voor kinderen die het thuis niet makkelijk hebben. Kinderen die op dit moment waarschijnlijk vooral opgelucht zijn dat ze na het weekend – net als Christien – weer elke dag naar school mogen.

Over school gesproken. Vandaag is dit jaar ook uitgeroepen tot de landelijke dag voor alle geslaagde scholieren. Voor iedereen die zich nu geslaagd mag noemen: een welgemeend ‘proficiat’ namens de rest van Limburg! En wie nog mocht twijfelen of zijn of haar Corona-diploma nu minder waard is: mocht je je net als Christien en Floor in deze tijd extra hebben ingezet voor de medemens, dan ben je wat mij betreft dubbel en dwars geslaagd: met vlag én wimpel.

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur