Joris en draken

23 april 2020

Als u vaker deze weblog leest, weet u inmiddels van mijn verleden als welpje en verkenner. Het mag u dan ook niet verbazen dat ik vandaag ben opgestaan met de gedachte om een goede daad te verrichten. Elke dag een goede daad, daar werden we veelvuldig aan herinnerd. Maar op 23 april moest je daar extra mee bezig zijn, want dan is het de feestdag van Sint Joris, onder andere de patroonheilige van de scouting, maar ook van Catalonië en Engeland. Sint Joris-dag was een begrip. Het was die dag zelfs toegestaan in welpenuniform naar school te gaan. En onze scoutinggroep organiseerde dan dingen als een wandeltocht, spelen-dag en kampvuur.

Pas veel later ben ik mij eens gaan afvragen wie die Joris, of Jordi of George, eigenlijk was. Want zijn historisch bestaan is allerminst aangetoond; rond zijn persoon zijn vele legendes ontstaan, die voor velerlei uitleg vatbaar zijn. Hij is al in de vroege middeleeuwen bekend, en de bekendste legende is die van Sint Joris en de Draak. Die verhaalt dat Joris een ridder was in Cappadocië (nu Turkije) die de dochter van de koning heeft gered toen deze door het volk werd geofferd aan een draak. Joris doodde de draak en huwde de prinses.

Joris werd mede door deze legende het voorbeeld van ridderlijkheid, moed, van onbaatzuchtige inzet voor het goede, en van het succesvol bestrijden van het kwade. Als heilige werd hij aangeroepen door jongens die graag ridder wilden worden. Schutterijen kozen hem tot schutspatroon, en de legende werd onderdeel van het Europees literair erfgoed. In een aantal plaatsen is het verhaal de kern van feestelijke optochten en massaspelen. Zoals bij ons in Limburg het draaksteken in Beesel.

Vandaag heet de draak die verslagen moet worden Corona, en zijn er velen die elke dag een goede daad verrichten in de bestrijding van het dodende en lamleggende virus. Maar is niet iedereen uitgedaagd om elke dag een goede daad te verrichten door thuis te blijven, regelmatig je handen te wassen, in je elleboog te niezen en 1,5 meter afstand te bewaren? Die boodschap geldt toch niet alleen leden en oud-leden van scouting?

Gelukkig is verlangen tot het verrichten van goede werken iets universeels. Of je het nu de Werken van Barmhartigheid noemt, of refereert aan dit goede gebruik in de ramadan, iedereen zal snappen dat we allen aan de lat staan om moed te tonen, onbaatzuchtig, lees: vrijwillig je in te zetten voor anderen, en het kwaad, de ramp of het onheil te bestrijden. En als deze idealen je tot een ridder of een dame maken, wie wil dan niet een beetje op Sint Joris lijken? Als ik eerlijk ben, zou ik het nog steeds willen.

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

.

Theo Bovens, Gouverneur