Harde versoepeling

25 juni 2020

Het was voorlopig even de laatste. De laatste persconferentie van Mark Rutte over maatregelen om Corona in toom te houden. De laatste. Dat klinkt alsof daarmee de kous af is; dat we het virus in de touwen hebben geslagen; we weer over kunnen naar de orde van de dag. Helaas, was het maar waar.

Ja, we kunnen versoepelen. Zelfs veel meer dan verwacht. Omdat de laatste Coronacijfers nu gestaag laag blijven. Oόk in ons zo zwaar getroffen Limburg. De laatste week telden we bij ons ‘nog maar’ 26 nieuwe besmettingen, ‘nog maar’ 3 ziekenhuisopnamen; en ‘nog maar’ 1 dode.

‘Nog maar’, alsof er geen mensen en verhalen achter die cijfers schuil gaan. Wij kennen ze niet. Zijn ze besmet omdat ze in de zorg geen anderhalve meter afstand konden houden van hun patiënt? Of omdat klanten in de supermarkt waar ze werken geen anderhalve meter afstand van hen wilden houden? Of lapten ze zelf de anderhalve meter aan hun laars omdat ze immers zo fit en gezond leven…

Ja, ik heb het over die anderhalve meter. Die anderhalve meter waarover de standpunten - nu we mogen versoepelen – zo ontzettend kunnen verharden. Laat ik voorop stellen: ik heb net zo’n hekel aan die afstand als Mark Rutte. En dan ben ik niet zo’n knuffelaar als hij klaarblijkelijk is, maar ik voel me letterlijk onthand en ongemakkelijk omdat ik geen handen meer mag geven, geen drie kussen op de wangen, geen schouderklop… Ik mis dat persoonlijke gebaar waarmee je toch even echt contact met elkaar maakt. En zo zal iedereen zonder smetvrees een hekel hebben aan dat samenleven op afstand, waartoe we nog steeds veroordeeld zijn.

Dus nee, het is en blijft niet leuk, maar laten we niet uit het oog verliezen wie dat oordeel over ons uitsprak. Dat is niemand anders dan Corona. Corona die ons laat kampen met duivelse dilemma’s. Duivelse dilemma’s die je niet kan oplossen, je kan enkel een besluit nemen. En dan mag je verwachten dat zij die dat besluit moeten nemen, dat zoveel als mogelijk doen op basis van bewezen deskundigheid. En niet op basis van wat zij zelf graag wensen of wat het volk – inclusief mijzelf – zo graag wil horen.

En ja, met het besluit mag je het oneens zijn. Je mag daar andere deskundigheid tegenover stellen. Sterker nog: zo werkt wetenschap. Iets is waar totdat het tegendeel bewezen wordt. Maar ik vrees dat het zo ver nog niet is. Niet voor niets hanteert nu zo’n beetje de hele wereld die afstandsregels van 1 tot 2 meter.

Dus of we het er nu mee eens zijn of niet, we zullen het er mee moeten doen. Naar ik hoop met respect voor ieders ruimte. Laat het virus nou niet de stok worden waarmee we elkaar gaan slaan; of hen die de keuzes tussen de kwaden moeten maken. Enkel de tijd kan ons leren of het de juiste keuzes waren; en of het gisteravond inderdaad de laatste was. De laatste persconferentie om Corona klein te houden. Samen.

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur