Brandende aarde

22 april 2020

Vandaag is de Dag van de Aarde. En uitgerekend gisteren moest Frans Timmermans zijn Green Deal voor een gezondere planeet op onderdelen uitstellen. Ondertussen zag ik De Meinweg in brand staan; en moesten vannacht meer dan 4200 inwoners hun huis verlaten vanwege de verstikkende rook. Verjaagd door vuur gevoed door een lange periode van droogte.

In zo’n beetje mijn laatste toespraak voor deze crisis, sprak ik nog over Moeder Maas. Moeder Maas die begin jaren negentig woedend was dat wij met onze huizen en bedrijven veel te dicht op haar huid waren gekropen. Zo woedend dat ze haar water over maar liefst één vijfde van Limburg liet kolken. We hebben de hint begrepen en haar weer de ruimte gegeven.

Maar nu lijkt de hele natuur haar vinger te heffen; is het moeder aarde die ons een spiegel voor houdt. Moeten we gaan nadenken of het nou echt zo slim is om allerlei exotische dieren bij elkaar op een markt te proppen. En gaan we wellicht ook nadenken over ons reisgedrag. Moeten we altijd zo ver? Is geluk en schoonheid ook niet dichter bij huis te vinden? Is een campertocht met de kids door Amerika echt per definitie waardevoller dan de camping in Frankrijk? Of kan de Grand Tour die de jeugd vroeger ondernam naar de klassieke roots binnen Europa, weer de plek innemen van die backpackreis naar het verre oosten? Het zou in ieder geval per trein kunnen…

Áls we ons tenminste straks nog zo vrij kunnen bewegen, want Corona mag dan wel geen grenzen zien, de mens momenteel des te meer. Het doet me een beetje denken aan een carnavals-act dit jaar in de optocht van Maastricht. Daarin werd het hacken van de Universiteit Maastricht letterlijk uitgebeeld met het zetten van hekken rond mensen. In feite zie ik nu hetzelfde gebeuren: Corona hackt ons en wij denken aan hekken als oplossing. Alsof elk stukje aarde zich straks maar zelf moet zien te redden…

Hierop kom ik graag een ander keertje terug. Vandaag zou ik mijn blog/podcast graag afsluiten met een groot compliment voor onze veiligheidsregio’s. Zie hoe vannacht vrijwel vlekkeloos duizenden mensen zijn geëvacueerd; een evacuatie die bepaald geen sinecure is in deze anderhalve-meter-tijden. En als ik dan ook zie hoe Limburg eerder – als eerste in Nederland – Corona-hotels wist in te richten; en het MECC in geen tijd tot een stand-by-hospitaal omtoverde. Chapeau. En nee, gelukkig, zijn die extra voorzieningen niet volgelopen met Corona-patiënten, maar ze stonden wel klaar voor het geval dat. En uitgerekend vannacht boden die twee hotels in Urmond en Roermond alsnog een welkom toevluchtsoord voor mogelijk Corona-patiënten op vlucht voor die rook. Als deze tijd ons van iets mag verzekeren, dan is het wel dat wij in Limburg écht wel goed kunnen organiseren.

Maar ondertussen is deze dag van de aarde dus zeker geen feestdag voor dat mooie stukje aarde in De Meinweg; en ook niet voor het door veenbrand bedreigde Griendstveen in Horst aan de Maas. Laten we hopen dat de aarde volgend jaar meer te vieren heeft. Wie weet een gezondere toekomst.

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur