Naar een beter Limburg

12 februari 2021

(Statement voor Statenconferentie ‘Limburg na Corona’- 12-2-2021)

Wie verlangt er nu niet naar een beter Limburg?

Een beter Limburg
dat zichzelf genezen mag verklaren;
dat dat rotvirus de kop weet in te drukken;
en waarin zorg- en hulpverleners weer voor iedereen klaar kunnen staan.

Een beter Limburg

waarin we de (hervonden) verbondenheid met elkaar blijven voelen;
waarin we ons sociaal, cultureel en spiritueel leven weer kunnen oppakken;
waarin we weer gewoon samen kunnen zijn om het leven te vieren; elkaar vast te pakken en te knuffelen.

Een beter Limburg

waarin ook iedereen weer zijn brood kan verdienen;
waarin horeca, kappers, winkels weer hun deuren kunnen openen;
waarin ons mkb weer kan floreren…

Het kan ook een beter Limburg zijn zoals 10 wijze mannen en vrouwen - op ons verzoek - hebben geschetst.

En dat is een beter Limburg met een circulaire economie die rekening houdt met ‘mens, dier en planeet’, en waarin

  • zowel knappe koppen als behendige handen nodig zijn
  • het goed en gezond leven is
  • de menselijke maat in alles de boventoon voert
  • kunst en cultuur verbeelden en verbinden
  • onderwijs inspireert
  • en we trots zijn op wat we allemaal kunnen

Het is een beter Limburg dat drijft op de kurk van de brede welvaart,
een brede welvaart die niet alleen draait om geld,
maar net zo goed om geluk, gezondheid en welbevinden…

Het is een beter Limburg waarvoor de tien raadgevers ons – alle Limburgers – vragen elkaar over alle mogelijke ‘grenzen, schotten en tegenstellingen’ heen te ontmoeten
omdat juist uit nieuwe verrassende ontmoetingen, nieuwe verrassende ideeën ontstaan.

Ondertussen is het niet mals waarvoor we samen staan; hebben we ie-de-re Limburger nodig om Limburg écht beter te maken hebben. Geïnspireerd door John F. Kennedy stel ik dan heel graag de vraag:

“Vraag niet wat Limburg voor jou kan doen, maar wat jij voor Limburg kan doen.”

Onbewust doen velen dat al, zoals de  burger – Limburger – die zijn best doet het virus niet verder te verspreiden en straks de middenstand, horeca en verenigingsleven helpt weer overeind te krabbelen…

de ondernemer die zijn ondernemersgeest inzet voor meer duurzame producten …

de docent die jong - en ouder - helpt ontdekken hoe slim en/of handig ze zijn…

de jongere die nu ook – en dat is écht niet makkelijk - zoveel vrijheid en vertier inlevert …

de ambtenaar die zich inzet om stageplekken voor mbo’ers te vinden of fondsen voor nu noodlijdende organisaties in goede banen leidt…

en de politicus/bestuurder die ziet dat  een betere toekomst verder reikt dan de volgende stembusgang en liever verbindt dan verdeelt…

Velen dragen al bij aan een beter Limburg, maar ik blijf die Kennedy-vraag stellen. Want iederéén kan op zijn of haar manier iets doen voor dat betere Limburg

De tien raadgevers vragen ons ook ‘te durven geloven in ons eigen vermogen om de toekomst vorm te geven.’

Ik denk dat wij dat durven. Zeker omdat we die beweging al in gang hebben gezet met bijvoorbeeld het bouwen van die vier Brightlands-campussen voor het uitvinden van een betere toekomst, én het tekenen voor een sociale agenda voor werk, gezondheid en welbevinden voor iedereen…

Maar zeker nu we al bijna een jaar in zo’n vreemde wereld leven,
we ongedurig worden,
en de waarheid niet altijd meer in het midden ligt,
hebben we nog meer durf nodig, nog meer lef…

En wel het lef om perspectief te blijven zien,
om voor ogen te houden
wat beter kan
wat beter moet
en welke kansen er liggen om beter te worden...

En het lef om overtuigd te blijven,
overtuigd te blijven van dat, hoe verschillend we misschien ook mogen zijn, denken of in het leven staan,
we allemaal verlangen naar een beter Limburg.

Een beter - én gezond - Limburg, óók als een lichtbaken voor de hele wereld die nu naar betere tijden snakt…

wat kan u,
wat kan ik,
wat willen wij daar samen aan doen …

voor een verlicht Limburg, een beter Limburg…