Angst 2

18 april 2020

Angst. Ik had u beloofd het ook met u te hebben over angst om uw inkomen te verliezen. Maar liefst 1 derde van de Limburgers is daar bang voor, zo leerde ons een onderzoek net voor Pasen. Waarmee we het bangst zijn van heel het land. Ik zou wensen dat ik die angst kon wegtoveren, maar dat kan ik niet. Ik kan wel toezeggen dat we vanuit het Gouvernement aan de Maas – of nee beter, vanuit het provinciaal bestuur en ambtenaren nu thuis werkend, verspreid over heel de provincie – onze stinkende best doen om de schade zo veel mogelijk te beperken. Maar dat doen we niet alleen. Dat kúnnen we niet alleen.

Den Haag legt hiervoor de brede basis. Het is de Rijksoverheid die het noodpakket voor alle Nederlanders samenstelt. Een pakket dat niet vanaf dag 1 helemaal compleet kon zijn. En dan ga je vanuit de provincie lobbyen voor groepen die tussen de wal en het schip dreigen te vallen, zoals Nederlandse ondernemers die aan de andere kant van de grens wonen, en daardoor geen aanspraak konden doen op dat pakket hulpmaatregelen. Inmiddels heeft Den Haag dat gerepareerd, net zoals ze nu ook de Cultuursector een meer specifieke hand reikt.

Bovenop dit landelijk basispakket – dat zich nog steeds aan het vervolmaken is – komt dan het provinciale maatwerk. Met de nadruk op maatwerk; want gewoon geld rondstrooien gaat geen oplossing bieden. Voor dat maatwerk brengen we in kaart waar Corona de grootste klappen uitdeelt; welke impact het op pauze zetten van ons leven heeft op de specifiek voor Limburg zo belangrijke sectoren. En bekijken we hoe we deze dadelijk weer ‘intelligent’ aan de gang kunnen krijgen. Niet als overheid en politiek alleen, maar - zoals we in Limburg gewoon zijn - samen met het brede bedrijfsleven; en samen met knappe koppen. Maar ook samen met de burger, de Limburger. Ofwel: samen zullen we elkaar uit het gat moeten trekken dat Corona heeft geslagen.

En daartoe zijn we beter in staat dan u misschien denkt. Want vergeet niet dat Limburg al jaren in de lift zit. Voordat Corona ons tot stilstand dwong, kenden we al jaren bijzonder gezonde groeicijfers, was onze werkeloosheid historisch laag en waren we ook rijk genoeg om sociale achterstanden steeds beter weg te ruimen. Ofwel: het Limburg van nu is echt een stuk sterker en weerbaarder dan pakweg het Limburg van na de mijnsluiting.

Als Provincie hebben we zo al kunnen besluiten een aantal grote projecten naar voren te halen en daarmee de nodige mensen op kortere termijn aan het werk te houden. Bovendien zijn er ook nu sectoren en mensen die dankzij Corona een stuk beter verdienen, of bedrijven die gewoon goed doordraaien. Én maken dus 2 van de 3 Limburgers zich géén zorgen om zijn of haar inkomen. Allemaal financieel ‘on-bezorgden’ die diegenen die het nu lastig hebben kunnen ondersteunen waar het kan. Zoals kopen bij lokale ondernemers of straks recreëren in ons eigen ‘sjoen Limburg’.
‘The Passion zonder publiek’ sloot vorige week af met het door velen meegezongen “Geef mij nu je angst, ik geef je er hoop voor terug.” Die hoop wil ik graag aan de ‘wel-bezorgden’ geven, maar dan wel hier in Limburg heel graag samen met u allen. Doet u mee?

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur